ฉันลืมตาตื่นในวันที่เหน็บหนาวด้วยความรู้สึกที่ขาดหาย ราวกับฉันถูกตัดขาดจากโลกทั้งใบ ฉันไม่มีใครอีกแล้วมันไม่สำคัญกับความจริงที่ฉันต้องยอมรับว่าฉันไม่มีคุณอีกแล้ว ไม่มีคุณคำเพียงสั้น ๆ แต่ทำไมมันถึงได้เจ็บวาบในอกเหลือเกิน ฉันไม่เคยเข้าใจความเจ็บปวดแบบนี้จนกระทั่งได้พบกับตัวเอง จริงเหลือเกินที่เขาว่าคนที่ไม่เคยสูญเสียย่อมไม่สามารถเข้าใจหัวใจคนสูญเสียได้ดีเท่าคนที่สูญเสียเอง วันนี้ฉันเสียไปแล้ว ฉันเสียจิตวิญญาณของความรักไปพร้อมกับคุณ วันที่คุณยังไม่ก้าวเข้ามาในชีวิตฉันมีชีวิตแต่ขาดจิตวิญญาณ วันที่คุณจากไปคุณได้นำทั้งความมีชีวิตและจิตวิญญาณไปจากฉัน ฉันใช้เวลาไม่นานที่จะยอมรับว่าฉันต้องการมีคุณ แต่ฉันคงต้องใช้เวลาอีกนานที่จะยอมรับได้ว่าฉันไม่สามารถมีคุณได้อีกแล้ว ฉันรักคุณอย่างที่ผู้หญิงคนหนึ่งพึงรักผู้ชายคนหนึ่งที่เข้ามาทำให้ชีวิตของเธอสดใส ทำให้เธอรู้สึกว่าเธอมีค่าเหนือใคร ฉันรักคุณทุกรอยยิ้มทุกสีหน้าทุกความรู้สึก ไม่เคยมีใครทำให้ฉันยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ ได้เท่าคุณ และคงไม่มีใครทำได้ ฉันรักคุณแม้ในวันที่คุณหน้าบึ้งเพราะฉันแย่งดูรายการฟุตบอลที่คุณโปรดปรานมาดูละครที่คุณว่าน้ำเน่า แต่ก็ยังยอมให้ฉันดู ฉันรักคุณ ฉันอยากจะบอกรักคุณอีกเป็นร้อย ๆ ครั้ง อยากให้คุณได้ยิน คุณจะได้ยินมันไหม ที่รัก วันที่ผ่านไปมันจะไม่ได้ผ่านเลย ฉันยังคงรักคุณอย่างที่เคยเป็น ...
